අහස සමුදුර හමුවෙනා දුර සිතිජ මායිමම
දෑස රඳවා සතපවා හිස මගේ උරහිසක
මගෙම වන්නට පැතු මොහොතක දෑත හා වෙලුන
වෙනත් දෑතක පැටලිලා අද ඔබේ සුලැඟිල්ල
නිතර ලඟ හිඳ අපේ කතාබහ අසා උන් සුලඟ
දිනක් කීවා මා දමා ඔබ යන බව දුරක
උරන වූවත් ඒ දිනේ සිට මා සුලඟ සමඟ
අදත් එන්නේ සුලඟ පමනයි රැගෙන ඔබෙ සුවඳ
පෝරුමස්තක තියා අශ්ඨක කියා සුභ පැතුව
කවුරුවත් නෑ දන්නේ ඔබ මා අතර පෙම් පුවත
සැමට රහසින් එකතු කරගත් අපෙ සොඳුරු මතක
No comments:
Post a Comment